Yeryüzünde benim için her şey bitti. Burada bana artık ne iyilik edebilirler ne de kötülük. Ne umacağım ne de korkacağım bir şey kaldı bu dünyada; za… - Jean-Jacques Rousseau

Do të mendoja se shpirti që është prishur një herë është prishur përgjithmonë, përpos nëse ndonjë ndryshim i papritur, ndonjë ndërrim i befasishëm i fatit dhe i situatës i ndryshon papandehur marrëdhëniet e tij dhe me një tronditje të fuqishme i ndihmon të marrë të mbarën. Pasi i ka ndërprerë të gjitha shprehitë e tij dhe i janë ndryshuar të gjitha pasionet, në këtë rrëmujë të përgjithshme, njeriu e gjen ngandonjëherë karakterin e tij të përparshëm, dhe bëhet si një qenie e re, e cila sapo ka dalur nga duart e natyrës. Atëherë kujtimi i rënies së mëparshme mund të shërbej si mbrojtje nga një rënie e re. Dje njeriu ishte i neveritshëm dhe i dobët; sot është i fuqishëm dhe shpirtmadh. Duke vështruar veten kaq nga afër në dy gjendje kaq të ndryshme, njeriu e ndien më mirë sa e vlefshme është gjendja në të cilën është ngritur, dhe bëhet më i kujdesshëm që të qëndroj aty.

Anlaşalım, La Fontaine Beyefendi. Ben sizi seçerek okuyacağıma, sizi seveceğime, masallarınızdan ders alacağıma söz veriyorum; çünkü bunların amaçları konusunda yanılgıya düşmeyeceğimi umuyorum. Ama öğrencime gelince, izin verin de, dörtte birini bile anlayamayacağı şeyleri ona öğretmenin uygun olacağını, anlayabildiği şeylerde de hiçbir zaman yanılamayacağını ve hileye bakarak bu konuda kusurunu düzeltecek yerde, hileciye bakarak kendini ona göre yetiştirmeyeceğini siz bana tanıtlayıncaya dek ona masallarınızdan bir tekini bile öğretmeyeyim.

A child who passes through many hands in turn, can never be well brought up. At every change he makes a secret comparison, which continually tends to lessen his respect for those who control him, and with it their authority over him. If once he thinks there are grown-up people with no more sense than children the authority of age is destroyed and his education is ruined.