Jean-Paul Sartre Quotes

...man first of all exists, encounters himself, surges up in the world – and defines himself afterwards.

The words I speak are too big for my mouth, they tear it; the load of destiny I bear is too heavy for my youth and has shattered it.

I know only one Church: it is the society of men.

sólo el perro o el caballo podrían emitir un juicio de conjunto sobre el hombre y declarar que el hombre es asombroso, lo que ellos no se preocupan de hacer, por lo menos que yo sepa. Pero no se puede admitir que un hombre pueda formular un juicio sobre el hombre.

Either the USSR was not the country of socialism, in which case socialism didn't exist anywhere and doubtless, wasn't possible: or else, socialism was that, this abominable monster, this police state, the power of beasts of prey.

Quand les riches se font la guerre, ce sont les pauvres qui meurent.

You believe that you believe, but you don’t believe.

Canturrea para no pensar, padece como una avara, a veces desea sufrir un buen golpe, hundirse en la desesperación

به این فکر کردم که برای اینکه یک واقعۀ پیش پا افتاده تبدیل به ماجرا شود، کافی است و لازم است که آن را تعریف کنم. این همان چیزی است که مردم را گول می زند، آدم همیشه قصه گوست. با قصه های خودش و دیگران زندگی می کند. هرچه را که برایش رخ می دهد، از خلال همین قصه ها می بیند و تلاش می کند طوری زندگی کند که انگار دارد آن را نقل می کند.

ولی باید بین زندگی و قصه گویی یکی را انتخاب کند.

I see the insipid flesh blossoming and palpitating with abandon.

Her smiles, her mimicries, all the words she uttered were addressed to herself through him.

La mayor parte del tiempo, al no unirse a palabras, mis pensamientos quedan en la niebla. Dibujan formas claras y agradables, se disipan; en seguida las olvido.

El criminal no hace la belleza; él mismo es la auténtica belleza.

L'homme n'est rien d'autre que son projet, il n'existe que dans la mesure où il se réalise, il n'est donc rien d'autre que l'ensemble de ses actes, rien d'autre que sa vie.

In irony a man annihilates what he posits within one and the same act; he leads us to believe in order not to be believed; he affirms to deny and denies to affirm; he creatives a positive object but it has no being other than its nothingness.