John Dewey Quotes

إن أعمق دافع في طبيعة الإنسان هو الرغبة في أن يكون مهماً

Morals concern nothing less than the whole character, and the whole character is identical with the man in all his concrete make-up and manifestations. To possess virtue does not signify to have cultivated a few namable and exclusive traits; it means to be fully and adequately what one is capable of becoming through association with others in all the offices of life. The moral and the social quality of conduct are, in the last analysis, identical with each other.

In a sense the mind of savage peoples is an effect, rather than a cause, of their backward institutions.

Surrender of individuality by the many to someone who is taken to be a superindividual explains the retrograde movement of society. Dictatorships and totalitarian states, and belief in the inevitability of this or that result coming to pass are, strange as it may sound, ways of denying the reality of time and the creativeness of the individual.

Since the artist cares in a peculiar way for the phase of experience in which union is achieved, he does not shun moments of resistance and tension. He rather cultivates them, not for their own sake but because of their potentialities, bringing to living consciousness an experience that is unified and total.

Gerçek eğitimin deneyimler yoluyla gerçekleştiğine inanmak tüm deneyimlerin gerçek anlamda veya eş düzeyde eğitici olduğuna inanmak anlamına gelmez. Deneyim ve eğitim birbiriyle doğrudan eşleştirilemez. Çünkü bazı deneyimler yanlış yönde eğiticidir. Başka deneyimlerin gelişmesini engellemek veya sekteye uğratmak gibi bir etkisi olan tüm deneyimler yanlış yönde eğiticidir. Bir deneyim vurdumduymazlığa yol açabilir; duyarlılığın ve tepkiselliğin eksilmesine neden olabilir. Bu durumda gelecekte daha zengin deneyimler elde etme ihtimali sınırlanmış olur. Yine aynı şekilde, başka bir deneyim kişinin özdevinimlilik becerisini belirli bir yönde arttırıp diğer taraftan da aynı kişiyi önceden belirlenmiş bir kalıba sokma eğiliminde olabilir; bu durumda da sonuç yine başka deneyimlerin gerçekleşebileceği alanın daralmasıdır. Bir deneyim bir taraftan çok eğlenceli olabilir, ama diğer taraftan gevşek ve dikkatsiz bir tutum oluşmasına yol açabilir; böyle bir durumdaysa bu tutum, gelecekteki deneyimlerin niteliğini, kişinin bu deneyimlerin vereceği şeylerin tümünü almasını engelleyecek şekilde değiştirir. Benzer şekilde, deneyimler birbirlerinden öylesine kopuk olabilir ki; her biri kendi başına kabul edilebilir ve hatta heyecan verici olsa da, bu deneyimler arasında sayıca giderek artan ve güçlenen bağlar kurulamaz. Bunun sonucu olarak da enerji düzensiz bir şekilde dağılır ve kişi dağınık fikirli olur. Her bir deneyim kendi başına canlı, berrak ve “heyecan verici” olabilir, ancak diğer deneyimlerden kopuk olduğu zaman bu durum suni olarak dağınık, bütünlüğü olmayan ve savruk alışkanlıklar doğurur. Bu tür alışkanlıkların oluşması da gelecekteki deneyimleri kontrol edebilmede yetersizlikle sonuçlanır. Bu durumdaysa, sözkonusu deneyimler ya zevkle ya da hoşnutsuzluk ve isyanla edinilir. Bu tür koşullar altındaysa öz denetimden bahsetmek boşunadır.

The only way to prepare for social life is to engage in social life. To form habits of social usefulness and serviceableness apart from any direct social need and motive, apart from any existing social situation, is, to the letter, teaching the child to swim by going through motions outside of the water.

Traditional education tended to ignore the importance of personal impulse and desire as moving springs. But this is no reason why progressive education should identify impulse and desire with purpose and thereby pass lightly over the need for careful observation, for wide range of information, and for judgment is students are to share in the formation of the purposes which activate them

Forty years spent in wandering in a wilderness like that of the present is not a sad fate — unless one attempts to make himself believe that the wilderness is after all itself the promised land

Expertness of taste is at once the result and reward of constant exercise of thinking.

A problem well put is half solved.

Individuality, conceived as a temporal development involves uncertainty, indeterminacy, or contingency. Individuality is the source of whatever is unpredictable in the world.

Absence of social blame is the usual mark of goodness for it shows that evil has been avoided. Blame is most readily averted by being so much like everybody else that one passes unnoticed. Conventional morality is a drab morality, in which the only fatal thing is to be conspicuous. If there be flavor left in it, then some natural traits have somehow escaped being subdued.

The self is not something ready-made, but something in continuous formation through choice of action.

There is no such thing as educational value in the abstract. The notion that some subjects and methods and that acquaintance with certain facts and truths possess educational value in and of themselves is the reason why traditional education reduced the material of education so largely to a diet of predigested materials.