Marguerite Yourcenar Quotes

quand je vois combien peu de gens lisent L'Iliade d'Homère, je prends plus gaiement mon parti d'être peu lu.
(La conversation à Innsbruck)

The memory of most men is an abandoned cemetery where lie, unsung and unhonored, the dead whom they have ceased to cherish.

Our defects are sometimes the better adversaries when we oppose our vices.

Tout bonheur est un chef-d'oeuvre: la moindre erreur le fausse, la moindre hésitation l'altère, la moindre lourdeur le dépare, la moindre sottise l'abêtit.

...aveva dovuto credersi amato ben poco per non sentire che perderlo sarebbe stato per me il peggiore dei mali.

Water drunk more reverently still, from the hands or from the spring itself, diffuses within us the most secret salt of earth and the rain of heaven.

Somos todos iguales: le tenemos miedo al drama, pero a veces somos lo bastante románticos para desear que ocurra y no nos damos cuenta de que ha empezado ya,

To have merit to abstain from a fault, is a manner to be guilty.

Like everyone else I have at my disposal only three means of evaluating human existence: the study of self, which is the most difficult and most dangerous method, but also the most fruitful; the observation of our fellowmen, who usually arrange to hide secrets where none exist; and books, with the particular errors of perspective to which they inevitably give rise.

The world is big … May it please the One who perchance is to expand the human heart to life’s full measure.

The short and obscene sentence of Poseidonius about the rubbing together of two small pieces of flesh, which I have seen you copy in your exercise books with the application of a good schoolboy, does no more to define the phenomenon of love than the cord touched by the finger accounts for the infinite miracle of sounds. Such a dictum is less an insult to pleasure than to the flesh itself, that amazing instrument of muscles, blood, and skin, that red-tinged cloud whose lightning is the soul.

Се сомневам дека и цела филозофија на светот би успеала да го укине ропството; во најдобар случај, ќе му го смени името. Во состојба сум да замислам полоши форми на ропство од нашите, полоши зашто се поподмолни; било затоа што ќе успеат да ги претворат луѓето во глупави и задоволни машини што замислуваат дека се слободни иако се под јарем, било затоа што кај нив ќе се развие, исклучувајќи ги безделничењето и уживањата, желба за постојана работа, каква што е страста за војување кај варварските раси. Јас повеќе го сакам нашето вистинско ропство од тоа ропство на духот и човечката фантазија.

Nous nous croyons purs tant que nous méprisons ce que nous ne désirons pas.