1547 – 1616
Miguel de Cervantes Saavedra (29 September 1547 – 23 April 1616) was a Spanish novelist, poet and playwright. He is most famous for his novel Don Quixote, or Don Quijote de la Mancha, which is considered by many to be the first modern novel, one of the greatest works in Western literature, and the greatest of the Spanish language.
From: Wikiquote (CC BY-SA 4.0)
Showing quotes in randomized order to avoid selection bias. Click Popular for most popular quotes.
Works in ChatGPT, Claude, or Any AI
Add semantic quote search to your AI assistant via MCP. One command setup.
The reason for the unreason to which my reason turns so weakens my reason that with reason I complain of thy beauty. And also when he read:…the heavens on high divinely heighten thy divinity with the stars and make thee deserving of the deserts thy greatness deserves.
With these words and phrases the poor gentleman lost his mind, and he spent sleepless nights trying to understand them and extract their meaning, which Aristotle himself, if he came back to life for only that purpose, would not have been able to decipher or understand.
Ju them me dorë ne zemër, o zot i mirë, - tha Sançoja, - se asaj hundëkrrutes nuk i ziret besë dhe e kam fjalën, domosdo, sikundër qe e kuptoni, për vdekjen. Se për atë janë njëlloj si ajo foshnja buzëqumësht patharë, ashtu edhe ay kërcuplaku trutharë, që s'është as për shtëpi, as për arë [...] shtie sytë në pallatet e mbretërve, sa edhe në kalivet e varfanjakëve. Dhe kësaj zonje i pëlqen më shumë te dëftenj sa është e fortë e harbute, sesa të hiqet e druajtur dhe e sjellur. Dhe as është nazike hiç asfare, se ha nga të gjitha, se, dua të them, i kullufit të gjithë, duke e mbushur trastën e saj me zahirera njerëzish lloj-lloj nga të gjitha vërsat e nga të gjitha zanatet. S'është nga ata korrës ajo, të cilëve ua ka ënda të bëjnë një sy gjumë në drekë, se s'e heq asnjë minutë kosën nga dora dhe pret njëlloj si barin e thatë, ashtu dhe te njomin dhe, sikundër që m'u volit të them edhe pak më parë, nuk zgjedh e as ha majën e gjërit, po përpin, kjo llufashja më e madhe e botës, ç't'i dalë përpara e ç'të jetë, se është tërë kohës e uritur si një qen dhe, ndonëse Zoti s'e ka pajisur me bark vuan, duket, nga lëbarkja, se kaq, po kaq e etur ua pi e ua përpin atë të shkretë jetë njerëzve, sa të thuash ti se po rrëkëllen ashtu një shtambë me ujë të ftohtë.