Romain Gary Quotes

There are those who have said about us, “What does she see in him?” or “What does he see in her?”; the usual sort of thing that only proves two people indeed see everything in each other.

Gari in Russian means "burn!"… I want to test myself, a trial by fire, so that my I is burned off.

I am weak, I say with no presumptions. I have no merit, I note it, that is all. There are times that I feel so weak there most be a mistake, and as I don't know what I mean with this, I am not going to say anything else

They thought I suffered from lack of exterior, when I suffered from excess of interior

За да се изправя срещу живота, винаги ми е била нужна утехата на една едновременно предана и уязвима женственост, донякъде покорна и признателна, която да ми създава чувството, че давам, когато вземам, че ме подкрепя тогава, когато се опирам на нея.

اگر آدم، در قایقی، وسط اقیانوس باشد جدا عالمی دارد. وسط اقیانوس! تک و تنها! توی قایق! نه موتوری! نه بادبانی و نه حتی خود قایق... آسایش حقیقی یعنی همین

(...) il fallait séparer nos souffles, s'écarter, s'espacer, se lever, se dédoubler, et c'est toujours autant de perdu. Quand on a deux corps, il vient des moments où l'on est à moitié.
- Est-ce que je suis envahissante?
- Terriblement, lorsque tu n'es pas là.

Disease-carrying thoughts swarm and multiply in the dark and twisted labyrinths of our minds, and all that is needed is a mob and a good political slogan for the epidemic to be spread once again, with a burst of automatic weapons or a mushroom cloud.

Тя все казваше, че кравите са най-щастливите личности на този свят, и си мечтаеше да се пресели в Нормандия, на чист въздух.

من در بوته زار تنها و بدون خاطره زندگی می کنم و بازگشت به جنگل برای مدت نه ماه، با تصویر دختری چون او در چشم ها، چیز بسیار بدی است. چندان می خراشد و می خراشد تا این حس را القا کند که زندگی را انتخاب نکرده ایم بلکه آن را از دست داده ایم.

Humour is an affirmation of dignity, a declaration of man's superiority to all that befalls him.

پیش از آنکه کسی در راه خیانت گام بردارد ، لازم است که عشق فراوانی را بیهوده هدر داده باشد.

je n'ai jamais contemplé l'inceste sous cette terrible lueur de caveau et de damnation éternelle qu'une fausse morale s'est délibérément appliquée à jeter sur une forme d'exubérance sexuelle qui, pour moi, n'occupe qu'une place extrêmement modeste dans l'échelle monumentale de nos dégradations. Toutes les frénésies de l'inceste me paraissent infiniment plus acceptables que celles d'Hiroshima, de Buchenwald, des pelotons d'exécution, de la terreur et de la torture policières, mille fois plus aimables que les leucémies et autres belles conséquences génétiques probables des efforts de nos savants. Personne ne me fera jamais voir dans le comportement sexuel des êtres le critère du bien et du mal. La funeste physionomie d'un certain physicien illustre recommandant au monde civilisé de poursuivre les explosions nucléaires m'est incomparablement plus odieuse que l'idée d'un fils couchant avec sa mère. A côté des aberrations intellectuelles, scientifiques, idéologiques de notre siècle, toutes celles de la sexualité éveillent dans mon coeur les plus tendres pardons. Une fille qui se fait payer pour ouvrir ses cuisses au peuple me paraît une soeur de charité et une honnête dispensatrice de bon pain lorsqu'on compare sa modeste vénalité à la prostitution des savants prêtant leurs cerveaux à l'élaboration de l'empoisonnement génétique et de la terreur atomique. A côté de la perversion de l'âme, de l'esprit et de l'idéal à laquelle se livrent ces traîtres à l'espèce, nos élucubrations sexuelles, vénales ou non, incestueuses ou non, prennent, sur les trois humbles sphincters dont dispose notre anatomie, toute l'innocence angélique d'un sourire d'enfant. (La promesse de l'aube, ch. X)

کلمات همیشه مالِ دیگران است. یک جور میراثی که مثل آوار روی آدم خراب می شود. چون آدم همیشه به زبانی حرف می زند که ساخته ی دیگران است. آدم در ایجاد آن هیچ دخالتی نداسته و هیچ چیز مال خودش نیست. کلمات حکم پول تقلبی را دارند که به آدم قالب کرده باشند. هیچ چیزش نیست که به خیانت آلوده نباشد

رومن گاری__

Reality is not an inspiration for literature. At its best, literature is an inspiration for reality.