Yesterday I received a letter from my father [ Dutch landscape-painter J. W. Bilders.] He told me to come at once, to paint the goats in a rather lar… - Gerard Bilders

The moon appeared for some time [in the Savoy, Switzerland] and the rocks seemed to be much bigger than they were. The mountains were silvery illuminated and appeared gently against the mysterious blue of the sky - that blue color with moonlight, that has such an indefinable, deep tone; actually it is not a blue.

Many paintings are on their way, several half finished, others almost varnished and signed at the bottom. An important point is how a painting succeeds at last; an equally important point is when, how and to whom it is sold. Of these three points, the 'when', at least at this moment, is the most important for me. Then the 'how', in the sense of 'how much' [money]. To 'whom', is a question of wealth or wanton, as someone who had nothing to eat for a long time and then start to think, at whose costs am I going to fill my stomach.. .How mean! Painters are inferior people. Harsh!

version in original Dutch / citaat van Bilders' brief, in het Nederlands: De meeste sympathie heb ik altijd voor dat schilderij van mij, wat de andere mensen het minst waardeert / bevalt. Dit geeft mij de indruk van een verstoteling en het neemt een romantisch-interessante hoedanigheid aan. Ik zet dit werk dan ook altijd voorop en wil iedereen bewijzen dat ie ongelijk heeft als hij deze niet boven al mijn andere werken waardeert. Dat is zeker nogal dwaas, en ik weet niet of het voortkomt uit 'esprit de contradiction' of uit medelijden. Het ongeluk heeft iets aantrekkelijks, men heeft er sympathie voor.