Peindre d'abord une cage Avec une porte ouverte peindre ensuite quelque chose de joli quelque chose de simple quelque chose de beau quelque chose d'u… - Jacques Prévert

Faqe shkrimi

Dy edhe dy katër
katër edhe katër tetë
tetë edhe tetë bëjnë gjashtëmbëdhjetë...
Përsëriteni ! thotë mësuesi
Dy edhe dy katër
katër edhe katër tetë
tetë edhe tetë bëjnë gjashtëmbëdhjetë.
Por ja zogu-lirë
që kalon në qiell
fëmija e sheh
fëmija e dëgjon
fëmija e thërret :
Shpëtomë
Luaj me mua
zog !
Atëherë zogu zbret
dhe luan me fëmijën
Dy edhe dy katër...
Përsëriteni ! thotë mësuesi
dhe fëmija luan
zogu luan me të...
Katër edhe katër
tetë edhe tetë bëjnë gjashtëmbëdhjetë
po gjashtëmbëdhjetë edhe gjashtëmbëdhjetë sa bëjnë ?
Asgjë nuk bëjnë gjashtëmbëdhjetë edhe gjashtëmbëdhjetë
dhe sidomos jo tridhjetë e dy
sido që të jetë
edhe ato ikin.
Dhe fëmija e ka fshehur zogun
në bankën e tij
dhe të gjithë fëmijët
e dëgjojnë këngën e tij
dhe të gjithë fëmijët
e dëgjojnë muzikën
dhe tetë edhe tetë ikin dhe ato
dhe katër edhe katër dhe dy edhe dy
edhe këto ia mbathin
dhe një edhe një nuk bëjnë as një as dy
një nga një ikin edhe këto.
Dhe zogu-lirë luan
dhe fëmija këndon
dhe mësuesi bërtet :
Kur t'i lini shakatë !

Por të gjithë fëmijët e tjerë
dëgjojnë muzikën
dhe muret e klasës
shkrihen ngadalë.
Dhe xhamat kthehen në rërë
Boja kthehet në ujë
Bankat bëhen pemë
Shkumësi shkëmb në breg
Dhe bishti i penës kthehet në zog

Este amor
tan violento
tan frágil
tan tierno
tan desesperado
Este amor
bello como el día
y malo como el tiempo
cuando hace mal tiempo
Este amor tan verdadero
Este amor tan hermoso
Tan Felíz
Tan alegre
y tan irrisorio
que tiembla de miedo como un niño en la oscuridad.

y como la gente sola que no tiene nada que hacer y que hace cualquier cosa para pasar el tiempo el papa se come dulcemente las uñas maquinalmente y después alisa con el pie los pliegues de la alfombra
y después bosteza
y después cruza la pierna derecha sobre la pierna izquierda y se da un golpecito en la rodilla para comprobar cómo anda de reflejos y después reflexiona
y hechas las reflexiones del caso constata que en lo que a reflejos se refiere la cosa está definitivamente terminada.
de pronto una voz
una voz que llega de muy lejos
una voz desoladora
una voz de hueso
una voz muerta
la voz de un viejo ventrílocuo que murió hace miles de años
y que en el fondo de su tumba sigue ventriloqueando
...
y esta atroz voz apelmazada
esa voz porcachona… esta voz necrológica religiosa soldadesca venenosa neomorisca
esa voz capitalista
esa voz obscena
esa voz odiófila
esta voz habla para la hez del mundo entero
y la hez del mundo entero la escucha
y le responde aullando