para pasar el tiempo maquinalmente 1 2 3 4 5 etc… etc… - Jacques Prévert

"ПАЛЕЧКО:
(замислено)

Спомням си, че щом видя за първи път морето, баща ми се замисли за момент и рече поразен: "Какъв голям леген, но жалко, че с мостове той не е съоръжен!"
Всички се разсмяха, а на мен ми се приплака. Мама ми изви ухото и ми рече: "Не бива да се смееш ти, човече, като всички други, щом баща ти се шегува." Виновен ли съм аз, че негодувам срещу плоските шеги на възрастните хора?"

y frente a tanta malicia y sencillez los invitados no pudieron contener la emoción. A través de sus acartonados ojos de cocodrilo, un poderoso industrial derrama verdaderas lágrimas de alegría, otro menos poderoso mordisquea la mesa, algunas bellas mujeres se frotan delicadamente los senos y el almirante, llevado por el entusiasmo, bebe su copa de champán al revés, masca el pie de la copa y, con los intestinos perforados, muere de pie, agarrado al borde de su asiento, gritando: «¡Los niños primero!»

La tierra gira
gira con sus árboles… sus jardines… sus casas…
gira con sus grandes charcos de sangre
y todas las cosas vivas giran con ella y sangran…
A la tierra todo eso
le da igual
gira y todas las cosas vivas lanzan alaridos
le da igual
gira
no deja de girar
y la sangre no deja de correr…
A dónde va toda esa sangre derramada
la sangre de los crímenes… la sangre de las guerras…
la sangre de la miseria…
y la sangre de los hombres torturados en las cárceles
la sangre de los niños torturados tranquílamente por papá y mamá
y la sangre de los hombres que sangran de la cabeza
en las celdas de castigo…
y la sangre del que coloca las tejas
...
sangre cuajada como la leche
como la leche cuando está cortada
como la tierra que gira
con su leche… con sus vacas…
con sus vivos… con sus muertos…