M. C. Escher Quotes

I want to find happiness in the tiniest of things - a minute moss plant, 2 cm across, on a rock - and I want to try to do what I've been wanting to do for so long, that is, to copy these infinitesimally small things as precisely as possible and to be aware of their size.

But to get back to the point: did you ever imagine that your dad, who lives so far away from the bustle and intrigue of the world, working on his prints day after day like a hermit, would some day be drawn into the sickening scene of vain officialdom, despite himself?.. .But what on earth can I do about it? Luckily I can swear by God and all his angels that I never moved a finger to get the decoration or licked the boots of any bigwigs.

Sometimes, just before I fall asleep at night, I have a beautiful vision. In my imagination I see the earth floating like an enormous orange, stately and still, in the pure emptiness surrounding her. I see her slowly rotating, always lit up and warmed on one side by her mother, the sun. Ribbons and shreds of cloud float around her, and between these the seas and the multi-coloured continents, with their humid plains and snowy mountaintops, sparkle and shimmer. And I see the hot, yellow deserts and the frozen polar icecaps.
I am so far removed from the beautiful earth that the people scurrying around in their cities are of course no longer visible. Whether this is such a good thing as it seems to be at the time is open to question. But it is a fact that my vision is so beautiful, so restful and so full of peace that I usually fall asleep soon afterwards.
That is why this also seems to be the right moment to end my story, at least for today,

So let us then try to climb the mountain, not by stepping on what is below us, but to pull us up at what is above us, for my part at the stars; amen.

The unknown mountain nests in the inhospitable interior of southern Calabria are usually connected only by a mule track with the railway that runs close to the coast: whoever wants to go there has to walk on foot if he has no donkey at his disposal. I think back to that warm afternoon in the month of May when we the four of us, after a long, tiring ride in the harsh sun, packed with the heavy burden of our backpacks, sweat-dripping and a little gasping, entered the city gate of Palizzi..

version in original Dutch (origineel citaat van M.C. Escher, in het Nederlands): En als je nu bedenkt dat grote wiskundigen mijn werk interessant vinden, omdat ik in staat ben hun theorieën te illustreren. Ze kunnen zich helemaal niet voorstellen dat ik zo slecht was in wiskunde. Ik snap er zelf ook niets van. Ik begreep niet dat je iets moest bewijzen wat iedereen ziet. Ik zag het, ik wist, het is toch zo.. .Maar jawel hoor, je moest het bewijzen. Ik ben er bovenuit gekomen toen ik me realiseerde, dat ik wat anders kon. Ik dacht, dat ik een nietsnut was. Ik kom uit een milieu waar geen artiesten in waren.. ..Ik was een rare eend in de bijt, he?

version in original Dutch (origineel citaat van M.C. Escher, in het Nederlands): Ik heb eerst die gemaakt [een open spiraal waarin de ogen, mond, het voorhoofd van een vrouw herkenbaar zijn ) maar ik kan niet goed hebben dat iets wordt afgesneden. Ik dacht, waarom is dat mens hier afgesneden? Toen heb ik die twee gemaakt, die [met elkaar verbonden] een eindeloosheid hebben. 't Is ook bedoeld als reactie tegen beeldhouwers. Ik zie daar een beetje op neer, nee dat is niet goed gezegd, beeldhouwers zijn te beperkt. Ze denken zelf dat het heel wat is, maar boetseren kan iedereen. Tekenen is veel moeilijker, veel onstoffelijker.

We adore chaos because we love to produce order.

I am a graphic artist heart and soul, though I find the term "artist" rather embarrassing.

Now, I should like to say something else to you about the connection with music, primarily that of Bach, i.e. the Fugue or, put more simply, the canon.. .It has a great deal in common with my own motifs, which I make turn on various axes too. Nowadays I have such a powerful sense of relationship, of affinity, that when I am listening to Bach I frequently get inspired and feel an overwhelming instinct for his insistent rhythm, a cadence seeking something of the infinite. In the Fugue everything is based on a single motif, often consisting of just a few notes. In my work, too, everything revolves around a single closed contour..

To tell you the truth, I am rather perplexed about the concept of "art]. What one person considers to be "art" is often not "art" to another. "Beautiful" and "ugly" are old-fashioned concepts that are seldom applied these days; perhaps justifiably, who knows? Something repulsive, which gives you a moral hangover, and hurts your ears or eyes, may well be art. Only "kitsch" is not art — we're all agreed about that. Indeed, but what is "kitsch"? If only I knew!

version in original Dutch (origineel citaat van M.C. Escher, in het Nederlands): 'Nu wou ik je nog wat zeggen over het verband met muziek, en wel in hoofdzaak met die van Bach, d.w.z. de Fuga, of eenvoudiger canon.. .Het heeft heel veel van mijn motieven, die ik ook om verschillende assen laat draaien. Ik heb dat gevoel van relatie, verwantschap, tegenwoordig zoo sterk, dat ik tijdens het luisteren naar Bach, dikwijls geïnspireerd word en een sterke drang naar zijn dwingende ritme voel, een cadans die iets van de eindeloosheid zoekt. In de Fuga is alles gebaseerd op een enkel motief, dikwijls maar van enkele noten. Bij mij draait ook alles om een enkele gesloten contour..

version in original Dutch (origineel citaat van M.C. Escher, in het Nederlands): De onbekende bergnesten in het onherbergzame binnenland van Zuid-Calabrië zijn meestal slechts door een muilezelpad met den spoorweg, die vlak langs de kust loopt, verbonden: wie er heen wil, dient te voet te gaan zoo hij geen ezel tot zijn beschikking heeft. Ik denk terug aan dien warmen namiddag in de maand Mei toen wij met ons vieren, na een lange, vermoeiende tocht in de barre zon, bepakt met de zware last onzer rugzakken, zweetdruppelend en een beetje hijgend de stadspoort van Palizzi binnentraden..

I could fill an entire second life with working on my prints.

The result of the struggle between the thought and the ability to express it, between dream and reality, is seldom more than a compromise or an approximation. Thus there is little chance that we will succeed in getting through to a large audience, and on the whole we are quite satisfied if we are understood and appreciated by a small number of sensitive, receptive people.