Salvador Dalí Quotes

امتلك وعيًا دائمًا بان كل شيء يتماس مع حياتي فريد وغير عادي وكامل و لاذعُ ايضًا

الغيرة من الفنانين الآخرين، كانت ترمومتر نجاحي دائمًا

I am very sorry, but I am infinitely more intelligent than these three professors, and I therefore refuse to be examined by them. I know more about Raphael than all of you altogether.

Gala Gradiva - 'tista, ki hodi spredaj, 'brezmadežna intuicija' - je imela spet prav. Danes lahko rećem, da izmed vseh mojih prepričanj le dveh ne zmorem razložiti s svojo voljo do moči: eno je znova najdena vera leta 1949, drugo pa, da bo imela Gala glede moje prihodnosti vedno prav.

"Şi pentru că nu reuşesc să împărtăşesc niciuna dintre uimirile lor "cabotine", le spun că nu mă miră absolut nimic din ce se întâmplă în univers şi chiar aşa şi este. Unul dintre barcelonezi - un ceasornicar foarte cunoscut, ajuns la capătul răbdării îmi zice:
- Nu vă miră nimic! Bine. Să ne imaginăm că e miezul nopţii şi că la orizont se vede o geană de lumină, ca şi cum ar fi zorile. Priviţi atent şi chiar vedeţi răsărind soarele. La miezul nopţii! Nici asta nu v-ar mira?
- Nu, răspund, câtuşi de puţin.
Ceasornicarul barcelonez strigă:
- Ei bine, pe mine m-ar mira! Şi încă aşa de tare, încât aş crede c-am înnebunit.
Atunci Salvador Dali a lăsat să cadă unul din acele răspunsuri lapidare al căror secret el singur îl deţine:
- Da' de unde?! Eu aş crede că soarele a-nnebunit."

Que hablen bien o mal, lo importante es que hablen de mí, aunque confieso que me gusta que hablen mal porque eso significa que las cosas me van muy bien. De los mediocres no habla nadie, y cuando hablan sólo dicen maravillas.

Iskustvo me je naučilo da se čovek, svaki put kada nešto želi da pobedi i u tome ne uspe, razboli. Oni koji gospodare situacijom nisu nikada bolesni, čak i ako je njihov organizam u stvari, svakim danom sve slabiji.

Ja sam tada mislio suprotno: „Požuri da ostariš. Strahovito si zelen i gorak.“ Kako da se oslobodim mladosti koja je u stvari samo beskorisna mana?

...trebalo je da ostarim, a da bih ostario, trebalo je da radim, da se borim, da skupim sve svoje intelektualne i fizičke sange kako bih izišao kao pobednik iz ovog krstaškog rata u koji sam pošao da bih osvojio svoju dušu.

...profesori nisu mogli da se odluče da me smatraju’umetnikom’.
–On je veoma ozbiljan-govorili su- veoma vešt i uspeva u onome što naumi. Ali, hladan je kao led, u njegovim delima nema emocije, jer on nije ličnost. On je racionalan i, bez sumnje, intelektualac. Za umetnost treba imati srce!

Gotovo nikada nismo imali novca i živeli smo tajno obuzeti brigom zbog toga....Sažaljenje bližnjega ubija. Snaga, govorila je Gala, ne leži u tome da se izazove sažaljenje, več postiđenost. Mogli smo da umremo od gladi, niko to nikada ne bi znao.

«No es que yo sea bueno, es que los demás son tan malos que la comparación se revela imposible.»

Moja istraživanja trajala su čitavu godinu i najzad sam zaključio da samo reljef boje, znalački stavljen na platno, može da da oku pravi utisak. To je bio period koji su moji roditelji nazvali „kameno doba“. Upotrebljavao sam kamenje da bih dobio, na primer, veoma blistav oblak. Lepio sam kamenje na platno, a zatim ga bojio. Jedan od mojih najvećih uspeha u ovom žanru je bio zalazak sunca sa kao krv crvenim oblacima. Nebo je bilo prepuno kamenja svih dimenzija, od kojih su neki bili veliki kao pesnica. Ova slika je dugo visila na zidu porodične trpezarije i sećam se da nas je često, u tišini posle večere, iznenađivao šum kamena koji bi, odlepivši se sa slike, padao na pod. Moja majka bi prestala da šije, a otac ju je uvek umirivao rečima:
-Nije ništa, to je samo još jedan kamen pao sa neba našeg deteta.

„Obaveštavajte me sigurno o svom radu, zasad su vaše slike isuviše zbrkane i nedostaje im pečat ličnosti. Radite! Radite! Treba sačekati razvoj vaših nesumnjivih kvaliteta. Nadam se da ću jednog dana moć da se vama pozabavim“ –pismo Pjera Leba, Pariz,1926

I have always been a monarchist and an anarchist. Monarchist so that our anarchy from below is protected by an order from above.