Αν για τον Πλάτωνα ο έρωτας θα έπρεπε να γιατρεύει την πληγή της διχοτόμησης που επέβαλε ο Ζευς, για τον αντιπλατωνισμό του Ροθ ο έρωτας δεν ενοποιεί… - Massimo Recalcati

Η σεξουαλική επιθυμία, όταν είναι αμοιβαία, είναι μια συνομωσία των δύο. Το σχέδιο είναι να προσφέρουν στον άλλον μιαν ανακωχή από τις πληγές του κόσμου. Δεν είναι ευτυχία, αλλά μια φυσική ανακωχή από το τεράστιο χρέος του σώματος απέναντι στον πόνο. Η συνομωσία συνίσταται στο να δημιουργήσουν μαζί έναν χώρο, έναν τόπο εξαίρεσης, και η εξαίρεση, προσωρινά αναγκαία, είναι από την αμείωτη πληγή που η σάρκα κληρονόμησε. Αυτός ο τόπος είναι το εσωτερικό του σώματος του άλλου.

Σύμφωνα με τον Σαρτρ, η χαρά του έρωτα συνίσταται στο να μας προσδοκούν: Πριν από αυτή τη συνάντηση, η ζωή μας δεν έχει νόημα. Χάρη στη συνάντηση, η ζωή μας αποκτά νόημα, είναι «επιλεγμένη», «εκλεκτή», «καλεσμένη», «προσδοκώμενη», «επιθυμητή» μέχρι τις πιο ασήμαντες λεπτομέρειες.

Η εμπειρία της σεξουαλικής επιθυμίας στον έρωτα είναι η εμπειρία μιας «ανακωχής από τον πόνο του κόσμου».