Romain Gary Quotes

Je revenais du lycée et m'attablais devant le plat. Ma mère, debout, me regardait manger avec cet air apaisé des chiennes qui allaitent leurs petits.

Elle refusait d'y toucher elle-même et m'assurait qu'elle n'aimait que les légumes et que la viande et les graisses lui étaient strictement défendues.

Un jour, quittant la table, j'allai à la cuisine boire un verre d'eau.

Ma mère était assise sur un tabouret; elle tenait sur ses genoux la poêle à frire où mon bifteck avait été cuit. Elle en essuyait soigneusement le fond graisseux avec des morceaux de pain qu'elle mangeait ensuite avidement et, malgré son geste rapide pour dissimuler la poêle sous la serviette, je sus soudain, dans un éclair, toute la vérité sur les motifs réels de son régime végétarien.

بشر، این خودفریب ابدی، می‌کوشد از طریق هنر والا و پرشکوه که پیوسته محکوم‌به ناکامی و نقص است، پاسخ متقاعدکننده فراهم آورد، پاسخی که هیچ‌گاه جز پرسشی تضرع‌آمیز و بیهوده و غمبار چیزی نبوده و نمی‌تواند باشد.

I aimed as well as I could.'
'So as not to kill?'
''You never teach a man anything by killing him. On the contrary, you make him forget everything.

There are those who have said about us, “What does she see in him?” or “What does he see in her?”; the usual sort of thing that only proves two people indeed see everything in each other.

Quand on a envie de crever, le chocolat a encore meilleur goût que d'habitude.

And I found myself falling off asleep, because in that half-awake state, one’s sensibilities are blunted and happiness can still hover nearby...

You can say anything you like about life, but one thing is certain: life doesn’t give a damn. It has never made any clear distinction between happiness and misery. It simply doesn’t watch where it’s going.

Kartais man atrodo, kad gyvenu jau tik iš mandagumo, ir jeigu dar leidžiu plakti savo širdžiai, tai tik todėl, kad visada mėgau gyvūnus.

Не е нужно да има причини, за да те е страх, Момо.

It's a bad break, staying so young at heart.

البته او به خدا اعتقادی نداشت، چه حرفها! ولی احساس می کرد که به جای خدا کسی یا چیزی هست. کسی یا چیزی که با خدا کاملا فرق دارد و هنوز به داد کسی نرسیده است. وجود او را چنان بدیهی می دانست که تعجب می کرد که چطور مردم هنوز به خدا اعتقاد دارند حال آنکه چیزی چنان تابناک و حقیقی وجود دارد، چیزی که مطلقا نمی شد در وجودش تردید کرد. آدمهایی که به خدا اعتقاد دارند در اعماق دلشان همه بی خدا هستند

I guess I’m only talking about my childhood. Things that become part of you when you’re a child and then you grow up and somehow they don’t — and that’s how you never get to be a mature person, an adult, with those naïve beliefs in you that never grew up . . .

The transformation of a gilded playboy into a multinational titan did not surprise me. Age does not affect the taste for trophies, and flagging physical vigor is often compensated for by a fresh psychological drive. [...] In his fifties, a man’s virility often goes into action to build up a capital of power as a shelter against glandular decline.

Ben o kendi canına kıyanların türünden bir kişi değilim, öyle durup dururken ve ölüm bir başka yerde meşgulken; ilginç değildim, bir toplu kıyım ve bir sigara söz konusu değildi.

She had a horror of mathematics, as she found that numbers had the annoying habit of proclaiming that two and two are four, which to her seemed somehow contrary to the very spirit of Poland.