Αλίμονο σ' όποιον πρωτοτυπεί μιλώντας.

Μου φτάνει που ξέρω να διαβάζω, γιατί έτσι μαθαίνω αυτά που δεν ξέρω, ενώ όταν γράφεις, γράφεις μόνο αυτά που ξέρεις ήδη.

Όποιος δεν προκαλεί τον φθόνο, δεν είναι σε θέση να προκαλέσει ούτε τον θαυμασμό.

ἐπάμεροι: τί δέ τις;
τί δ᾽ οὔ τις; σκιᾶς ὄναρ
ἄνθρωπος. ἀλλ᾽ ὅταν αἴγλα διόσδοτος ἔλθῃ,
λαμπρὸν φέγγος ἔπεστιν ἀνδρῶν καὶ μείλιχος αἰών

Ἀνὴρ ἄκομπος, χεὶρ δ᾽ ὁρᾷ τὸ δράσιμον.

Όταν λοιπόν τελειώνει ένας έρωτας, δεν τελειώνει ποτέ μόνο ένας έρωτας, αλλά κυρίως, μαζί με αυτόν, τελειώνει ο κόσμος που οι Δύο είχαν δημιουργήσει. Στον θάνατο ενός έρωτα πεθαίνει ολόκληρος ο κόσμος των Δύο, των αντικειμένων τους, των τελετουργιών τους, των αναμνήσεων τους, των ταξιδιών τους, των μερών όπου πήγαιναν για φαγητό μαζί, των βιβλίων τους, των σπιτιών τους, της ένωσης των σωμάτων τους, της ίδιας τους της ζωής, γιατί η ύπαρξη του έρωτα ήταν αυτό που έδινε νόημα σε αυτόν τον κόσμο που τώρα πια δεν υπάρχει.

ἐν ὀλιγίστοις κεῖται τὸ εὐδαιμόνως βιῶσαι

Αἵδε δ᾽ ἀοιδαὶ
εἰς ἔτος ἐξ ἔτεος γλυκερώτεραι εἶεν ἀείδειν
ἀνθρώποις.

πάντες ἄνθρωποι τοῦ εἰδέναι ὀρέγονται φύσει.

Αυτό στο οποίο αποδίδουν έναν τόσο όμορφο χαρακτηρισμό δεν είναι παρά απάθεια ή έπαρση, απελπισί, πατροκτονία.

Εν οίδα ότι ουδέν οίδα

Αν δεν ξεχειλίσει η καρδιά του ανθρώπου από αγάπη ή από θυμό, τίποτα δεν μπορεί να γίνει στον κόσμο...

Δεν υπάρχουν ιδέες - υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες - κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τους κουβαλάει.

Οὖτις ἐμοί γ' ὄνομα.