Jean-Jacques Rousseau Quotes

Dil öğretimini eğitimin yararsız yanları arasında saymama şaşılacaktır; ama burada yalnızca ilk yaşlardaki öğretimden söz ettiğim unutulmamalı; hem ne denirse densin, hiçbir çocuğun, harika çocuklar dışında, on iki ya da on beş yaşına kadar gerçekten iki dil öğrenmiş olacağını kesinlikle sanmıyorum.

Sī lo guía sin cesar el juicio del autor, no hace otra cosa que ver por ojos ajenos, y si estos le faltan no ve nada.

Rien ne rétrécit plus l’esprit, rien n’engendre plus de riens, de rapports, de paquets, de tracasseries, de mensonges, que d’être éternellement renfermés vis-à-vis les uns des autres dans une chambre, réduits pour tout ouvrage à la nécessité de babiller continuellement.

Şiddetli tutkular bunlara tanık olan çocuğun üzerinde büyük bir etki yapar, çünkü bu tutkuların çok açık belirtileri vardır ki bunlar çocuğun ilgisini çeker, bunlara dikkat etmeye zorlar. Özellikle öfke, taşkınlıklarıyla öyle gürültücüdür ki erişilebilir bir uzaklıkta iken farkına varılmaması olanaksızdır. Bunun bir pedagog için güzel bir nutuğa başlama fırsatı olup olmadığını sormamak gerekir. Nutuk çekmeye kalkışmayın! Kesinlikle! Tek sözcük söylemeyin. Bırakın çocuğunuz gelsin: Gördüğü manzara karşısında şaşırıp size sorular sormaktan geri kalmayacaktır. Yanıt basittir, hatta onun duygularını etkileyen nesnelerden ortaya çıkar; çocuk alev alev yanan bir yüz, çakmak çakmak gözler, tehdit edici bir davranış görür, çığlıklar duyar; vücudun dengede olmadığını gösteren tüm belirtileri görür. Ona acele etmeden, gizlemeden, yapmacıksız, şöyle deyin: Bu zavallı adam hasta, ateş nöbeti geçiriyor. Buradan çocuğa hastalıklar ve onların etkileri konusunda kısaca bir fikir verme fırsatını yakalayabilirsiniz: Çünkü hastalık doğal bir şeydir ve çocuğun kendisini bağlı hissetmesi gereken zorunluluk bağlarından biri de hastalıktır.

You fail to perceive that it is a greater waste of time to use it ill than to do nothing, and that a child ill taught is further from virtue than a child who has learnt nothing at all. You are afraid to see him spending his early years doing nothing. What! is it nothing to be happy, nothing to run and jump all day? He will never be so busy again all his life long.

Je sais et je sens que faire du bien est le plus vrai bonheur que le cœur humain puisse goûter.

Let us not forget what befits our present state in the pursuit of vain fancies. Mankind has its place in the sequence of things; childhood has its place in the sequence of human life; the man must be treated as a man and the child as a child. Give each his place, and keep him there. Control human passions according to man's nature; that is all we can do for his welfare. The rest depends on external forces, which are beyond our control.

Childhood has its own way of seeing, thinking, and feeling, and nothing is more foolish than to try to substitute ours for theirs.

كل مايمكن أن يهدينا إليه نور العقل في حدود الطبيعة هو دين الفطرة...

People who know little are usually great talkers, while men who know much say little.

As a man's conduct is controlled by public fact, so is her religion ruled by authority. The daughter should follow her mother's religion, the wife her husband's. Were that religion false, the docility which leads mother and daughter to submit to nature's laws would blot out the sin of error in the sight of Goddess. Unable to judge for themselves they should accept the judgment of father and husband as that of the church. While men unaided cannot deduce the rules of their faith, neither can they assign limits to that faith by the evidence of reason; they allow themselves to be driven hither and thither by all sorts of external influences, they are ever above or below the truth. Extreme in everything, they are either altogether reckless or altogether pious; you never find them able to combine virtue and piety. Their natural exaggeration is not wholly to blame; the ill-regulated control exercised over them by men is partly responsible. Loose morals bring religion into contempt; the terrors of remorse make it a tyrant; this is why women have always too much or too little religion. As a woman's religion is controlled by authority it is more important to show her plainly what to believe than to explain the reasons for belief; for faith attached to ideas half-understood is the main source of fanaticism, and faith demanded on behalf of what is absurd leads to madness or unbelief. Whether our catechisms tend to produce impiety rather than fanaticism I cannot say, but I do know that they lead to one or other. In the first place, when you teach religion to little girls never make it gloomy or tiresome, never make it a task or a duty, and therefore never give them anything to learn by heart, not even their prayers. Be content to say your own prayers regularly in their presence, but do not compel them to join you. Let their prayers be short, as Christ himself has taught us. Let them always be said with becoming reverence and respect; remember that if we ask the Almighty to give heed to our words, we should at least give heed to what we mean to say.

[T]he mere impulse of appetite is slavery, while obedience to a law which we prescribe to ourselves is liberty.

… gjeta se në mendimet e ndershme është një lloj kënaqësie të cilën njerëzit e këqij nuk e kanë ndier kurrë; kjo do të thotë se njeriu është i kënaqur me vetveten. Në qoftë se mendojmë për këtë pa paragjykime, nuk di se cilën kënaqësi tjetër mund ta barazonim me këtë. Ndiej të paktën se cilido që e pëlqen sa unë vetminë duhet të frikësohet se do ta presin shqetësime. Mbase në po këto parime mund të gjendet çelësi i gjykimeve të gabuara të njerëzve mbi fitimet nga vesi dhe mbi ato nga virtyti. Ngase kënaqësia nga virtyti është plotësisht e brendshme, dhe e vëren vetëm ai që e ndien; mirëpo të gjitha fitimet nga vesi i bien në sy tjetrit, dhe vetëm ai që i ka e di sa i kushtojnë.

Sikur secilit brenga e brendshme
T’i lexohej e shkruar në ballë,
Sa shumë veta, të cilëve u kemi lakmi,
Do të na bënin të mëshiroheshim për ta!

Kësaj strofe do të kishte mundur t’ia shtonte vazhdimin, i cili është i bukur, dhe nuk i përshtatet më pak subjektit:

Do të shihej se armiqtë e tyre
I kanë në kraharor,
Dhe që të na duken fatbardhë
Këtu është e tërë lumturia e tyre. — —

... I found that there is in the meditation of honest thoughts a sort of well-being that the wicked have never known; it is to enjoy being alone with oneself. If one thought about it without preconceptions, I do not know what other pleasure one could compare to that. I sense at least that whoever loves solitude as much as I do must fear the torments it has in store for him. Perhaps one could deduce from the same principles the key to men’s false conclusions concerning the advantages of vice and of virtue. For the enjoyment of virtue is a wholly inner one and is perceptible only to him who feels it: but all the advantages of vice are visible to others, and only he who has them knows at what price.

If it were possible to read
internal pain in the face,
how many whom we now envy
would we then pity?

He could have added the sequel which is very beautiful, and no less suited to the subject.

On